![]() | Plan van de website - Newsletter FR | NL | EN |

« De Natuur in Klederdracht » van Hans SilvesterEen uitzonderlijke fototentoonstelling in Pairi Daiza :
Een uitzonderlijke fototentoonstelling in Pairi Daiza : « De Natuur in Klederdracht » van Hans Silvester Eens de tribale geschillen verstillen en de onophoudelijke guerillas omtrent ivoor- en wapenhandel enigzins luwen, wordt de Omo-vallei omgetoverd tot een paradijslijk oord waar een ritueel gebonden vertoon van natuurschatten vertaald wordt op de mannen en vrouwen van deze Zuid-Ethiopische streken. Onder de verschillende stammen woonachtig in het Rift-gebied, concurreren 2 bevriende volkeren inzake florale pracht en praal, zich tooiend in de natuurlijke snuisterijen die hun leefgebied te bieden heeft : de Surma en de Mursi. Aan de basis, een functioneel gebaar : zich beschermen tegen de zon. Vanzelfsprekend zochten de vrouwen zich, op weg van het ene dorp naar het andere, enige verkoeling in de welkome schaduw van een decoratief' gedragen blad. Deze banale gewoonte werd het onderwerp van kunstzinnige verfraaiing en versiering. Elke dag opnieuw, worden deze zonneschermen tot efemere opschik om te defileren in een wervelende modeshow. Naakte lichamen met een ongeëvenaarde satijnfinish, glad en eindeloos plastisch, vormen de artistieke basis voor de meest gedurfde fantasieën. Op het hoogtepunt van het droge seizoen , wanneer de ganse dorpsactiviteit zich verplaatst naar het heilzame zwaartepunt, in de nabijheid van de rivier waar de hitte enigzins draagbaar is, biedt de vegetatie in situ, de pracht die men zich eigen tracht te maken. De knowhow wordt van jongs af aan aangeleerd, van het moment dat moederliefde de baby aankleedt. Het is echter vooral met de puberleeftijd dat het talent zich fenomenaal uit, het alomheersend gevoel voor kleuren en vormen is van een ongewone diversiteit. De totale afwezigheid van elke vorm van spiegeling, een fenomeen dat pas recent doordrong in deze pure gedachtenwereld , heeft ontegensprekelijk bijgedragen tot de extreme vrijheid van expressie . Zelfs de waterspiegel is onbestaand, het citroengelige water is immers steeds troebel eens het de vallei bereikt. De weerkaatsing, het narcistisch beeld, is totaal afwezig, de enige terug-blik ligt in de oogopslag van de anderen. En in de lens van de fotograaf.Een jarenlange discrete observatie smeedde een vertrouwensband met deze mannen en vrouwen die de meest natuurlijke benadering mogelijk maakt en met een uiterste precisie de natuur op mensenmaat' vastlegt. Dit verleidingsspel is de uiting van hun hedendaagse kunst : onverklaarbaar mooi. De bodypainting krijgt vorm in het vuur van de creatie, de uitvoering neemt nooit meer dan een mum van tijd in beslag. Een uiterst delicaat verbond tussen artiest en muze beroert deze korte tijdspanne. De vingers maken kennis met het lichaam, betasten de vormen, versmelten met de lichaamseigen rondingen en golvingen. Bovenop dit zinnenprikkelend spel, voeren deze gebaren terug naar een archaïsch gegeven, iets van een vergeten sensualiteit. In deze afgelegen Rift-vallei, wieg der mensheid, is het haast te eenvoudig zich in te beelden, dat eens, lang geleden, mensen oker aanwendden, natuurlijke pigmenten, bloemen, planten, om zich mooi te maken, of lag hier de geboorte van de kunst in al haar vormen ? (naar Hans Silvester) « Les Habits de la Nature » - Editions de la Martinière 2007
Hans Silvester Lid van het agentschap Rapho sinds 1965, werd Hans Silvester op 2 oktober 1938 in Lörrach,Duitsland geboren. Hij maakte zijn eerste foto's op de leeftijd van 14 jaar. Hij haalde zijn diploma op de school van Fribourg in 1955, reisde vervolgens gans Europa door en publiceerde zijn eersteling, een jeugdboek over het leven van een eekhoornfamilie ; vanaf het prilste begin is hij begeesterd door de natuur en de dieren en deze betrokkenheid bij het ecologisch evenwicht zal hem nooit meer loslaten. Op hetzelfde moment maakt hij een reportage over de Camargue. De foto's in zwartwit worden vergezeld door teksten van Jean Giono. Dit werk wordt beschouwd als het beginpunt van zijn succes, alsook de eerste stap in een levenslange liefdesrelatie met de Provence waar hij zich in 1962 definitief vestigt. In 1964 vertrok hij op missie naar Zuid-Amerika voor rekening van een liefdadigheidsvereniging, vervolgens verblijft hij gedurende 6 maanden in de Verenigde Staten en Centraal-Afrika. Een lange reeks reportages over de ganse wereld volgt : Japan, Portugal, Egypte, Tunesië, Hongarije, Peru,de Verenigde Staten, Italië, Spanje en de Provence, niet te vergeten natuurlijk. Elke reis levert een publicatie, al dan niet een boek op, in de meeste gevallen voor Geo magazine, waarvan hij in 1977 de eerste uitgave inhuldigt met een kroniek over een dorpje in Baskenland . Vanaf de jaren 80 worden zijn reportages gekenmerkt door zijn ecologische betrokkenheid. Hans Silvester is dé fotograaf bij uitstek inzake milieuproblematiek : agrarische overexploitatie, zure regens, ontbossing, grond-, water- en luchtvervulling, enz In opdracht van het Duitse Geo fotografeert hij de natuurparken van het Europese continent in functie van een verzamelwerk . De hemeltergende verwoestingen ten gevolge van de ontbossing in het Amazonegebied worden door geen ander alsdusdanig in beeld gebracht ; in Geo verscheen een uitgebreid verslag van zijn hand over de Calavon-stroom, onder de titel « de vermoorde rivier » ; het Noordamerkaanse bosbeheer heeft voor hem geen geheimen Met de uitgave van 2 referentiewerken omtrent water, onderwerp dat voorgesteld werd voor Visa in het kader « l'Image » anno 1990, brengt hij zowel hulde aan de pracht van de natuur als dat hij de b edreiging aangaande de natuurlijke rijkdommen van de planeet aarde in de kijker zet. Een ander lievelingsonderwerp, de dieren :paarden in Egypte, in Amerika, in de Camargue, duiven in Europa, in Griekenland, in Egypte, in Turkije, en de katten en honden van de griekse eilanden vormen het dankbare onderwerp van een groot aantal publicaties uitgegeven bij De La Martinière in de jaren 90. Vervolgens reist hij verschillende keren naar Rajasthan en distilleert zodoende een enig mooie getuigenis over het leven van de vrouwen in de Indische woestijn. In 2001 levert een jaar in de Camargue een uniek document op over het leven van de befaamde wilde paarden door de seizoenen heen. Twee nieuwe publicaties bij « De La Martinière » en het begin van een lange reeks tentoonstellingen. Onvermoeibare reiziger, bezield door zijn passie voor de het eindeloze licht-en kleurenpalet van planeet Aarde, legt hij, wereldwijd ,het fenomeen vlieger' windstil vast. En tenslotte zijn meesterwerk, meer dan twintig maal keerde hij terug naar de Omo-vallei in Ethiopië. Sinds 2002 bracht hij hier in totaal reeds meer dan twee jaar door De tentoonstelling Eerste van dergelijke tentoonstellingen in Pairi Daiza, volledig in het teken van het nieuw opzet : de natuur is het hart van de mens. 25 fotos verspreid over het ganse domein, als wezenlijk deel van haar tuinen. 25 borden van 1m80 x 1m20 hoog en/of breed. Deze tentoonstelling is te bezichtigen tot het einde van het seizoen 2011. ![]() |



Afdrukken