Het roofvogeldorp

La Vallée de la Source

Het roofvogeldorp

Volgende activiteit

De Sneeuwuil

Van alle uilen is de mannelijke sneeuwuil de enige met een maagdelijk wit verenkleed. De dichtheid van het verenkleed en het feit dat zowel zijn snavel als tenen ‘ingepakt ‘ zijn, maken het mogelijk om extreem lage temperaturen (-40°C) aan te kunnen.Met zijn sneeuwwit uiterlijk is het perfect mogelijk om overdag ongezien te jagen. Dit is een typisch kenmerk voor de vogels van het Hoge Noorden. De arctische zomernachten zijn immers veel te kort om als nachtroofvogel te kunnen overleven.

Het witte vrouwtje is zwartgevlekt, de ideale camouflage bij haar broedactiviteit onder de naaldbomen, temidden van een dennenaalden-tapijt.
De sneeuwuil is een zeer trouwe levenspartner en is erg mensenschuw. Hij komt voor in het noorden van Europa, Azïe en Canada (is zelfs het symbool van Quebec), en toch….is het een bedreigde diersoort.

De Oehoe 

horen, zien en zwijgen...
De op één na grootste uil van Europa laat zich niet snel zien. Enerzijds wordt hij pas actief bij valavond en anderzijds maakt hij zijn nest in moeilijk bereikbare gedeelten van het bos, een afgelegen rotsmassief of een verlaten ruïne. Soms verraadt hij zich door zijn typische roep. Niettegenstaande zijn indrukwekkend silhouet, massief en 70cm hoog, zijn onvergetelijk oranjerode blik en de fier opstaande oorpluimen, is hij volstrekt ongevaarlijk voor de mensen. Hij is een uitstekende jager die het vooral op kleinere prooien als jonge vossen, vogels, konijnen, hazen, knaagdieren en kleinere roofvogels gemunt heeft.

De Briluil

Het verenkleed van de uil heeft in de eerste plaats een camouflagefunctie, dit lijkt echter niet het geval voor deze Zuidamerikaanse uil. En toch, met zijn fel oranje-beige gekleurde borst en de bruin-zwarte rugzijde benut hij de licht/schaduweffecten., die typisch zijn aan de landen rond de evenaar. Zelfs de opvallende sneeuwwitte jongen misleiden de vijand. Hij dankt zijn naam aan de tekening van zijn gezichtsmasker in de vorm van een bril. Hij is 's nachts actief, bij voorkeur bij het schijnsel van de maan. Hij verblijft meestal in de ontoegankelijke mangrovewouden waar hij zich voedt met krabben, boomkikkers, vleermuizen, grote insecten en volgels.

De Laplanduil

Deze grote uil met een spanwijdte van 1,4m, benadert enigzins het kaliber van de oehoe. Vooral zijn enorme gezichtsschijven zijn opvallend. Hoe schattig het ook lijkt, deze gezichtsschijf is zuiver functioneel, vooral bij het opsoren van ondergesneeuwde prooien. Via een soort relaismechanisme, wordt een geluid, hoe miniem het ook is, versterkt, in de richting van de oorholten.
Deze uil heeft een gewicht van ongeveer 800g, gele ogen en de poederig grijze veren hebben witte en donkergrijze schakeringen.
Deze uilensoort is eerder zeldzaam. Hij voedt zich vooral met knaagdieren zoals lemmings, veldmuizen, spitsmuizen en hazen.

De Kerkuil

Als onderwerp van, griezelverhalen en bijgeloof, werd dit mooie uiltje in het verleden vaak opgejaagd. Met zijn opvallend hartvormig gezichtsmasker, zijn lange poten en zijn gepareld zilverwit en roodbruin verenkleed is hij  allesbehalve  angstaanjagends. Bovendien heeft hij iets menselijks als hij slaapt : hij snurkt!
Zijn langgerekte knarsen hebben slechts weinig overeenstemmingen met de roep van andere uilen. 

De Andescondor

Met een spanwijdte van 3,2m, is hij de grootste roofvogel. Hij werd als heel bijzonder aanzien ten tijde van de Inca’s. De volwassen vogels hebben zwarte dekveren, afgelijnd door witte uiteinden van de slagpennen. De hals wordt begrensd met een een dubbele witgekleurde halskraag. Het mannetje onderscheidt zich van het vrouwtje door de kleine kam op zijn kop.

De andescondor leeft meestal op grote hoogte in een steil, onherbergzaam gebied. Het is wonderbaarlijk om hem op 6000 meter hoogte te zien zweven. Hij kent precies het tijdstip waarop de zeeleeuwen hun jongen krijgen. Om deze afspraak niet te missen zijn ze soms dagen onderweg. De placenta van deze zoogdieren is alle moeite waard. Overigens voedt hij zich met zeevogeleieren, kleine prooien en karkassen. Hij kan een leeftijd van 90 jaar bereiken.

De Amerikaanse Zeearend

Symbool van de Verenigde Staten. Als neefje van de Europese zeearend is hij aanzienlijk groter (een spanwijdte tot 2,5m, een lengte van 90cm en een gewicht van drie tot zes kilogram). Hij nestelt zich in de nabijheid van rivieren, meren en de zee. Hij jaagt op watervogels en doet zich tegoed aan karkassen. In Pairi Daiza werden sinds 1994 een dertigtal Amerikaanse Zeearenden geboren.

Het roofvogeldorp in beelden

De activiteiten van deze wereld

Uw abonnement
voor de prijs van
2 biljetten !

Roofvogeldorp

Roofvogeldorp

Welkom in de leefwereld van de roofvogels... Meer info

Tapir, Miereneter en Capibara

Tapir, Miereneter en Capibara

De uit Zuid-Amerika afkomstige tapirs, Carlos en Dolores kregen een nieuw verblijf in de "Vallée de la Source", vlakbij de St.-Bernardustoren. Meer info

Le Moulin

Le Moulin

"Le Moulin" : een niet te missen halte Meer info

De Brasserie

De Brasserie

Abdijen zijn de gebeds- en arbeidsplaatsen van monniken. Deze trachten er in hun eigen levensbehoeften te voorzien en proberen het omliggende gebied hulp en voorspoed te brengen. Meer info

De Sint Bernardus toren

De Sint Bernardus toren

Geblokt, vierkant, dikke muren, de St-Bernardustoren werd lange tijd beschouwd als een overblijfsel van de Noormannen. Meer info

Pairi Daiza Steam Railway

Pairi Daiza Steam Railway

Aan boord van deze stoomtrein wordt u niet alleen meegenomen binnen en buiten de muren van ons park, maar ook op een stukje onvervalste spoorgeschiedenis. Meer info

De trekpaarden

De trekpaarden

Met de paarden rond de lagune... Meer info